Valsspelen (2006)

Vandaag is geen dag als alle anderen. Het líjkt een dag als alle anderen, met maar één verschil. 

Het begon allemaal vanochtend onderweg naar school. Onder het lopen waren we lekker aan het kletsen over wat we deze dag allemaal zouden gaan doen. Zuchtend zegt Marie: “Nou, ik kan weer de hele dag 'Maroc power' aanhoren.“ Ik, nog naief denkend, dat het om één of ander rap-nummer ging, hoorde vervolgens: “En Nederland is voor ons, ik moet verhuizen van hem.”  

Verbaasd keek ik op. Het duurde even voor ik besefte dat mijn dochter, 6 jaar oud, had kennisgemaakt met een fenomeen waarvan ik had gehoopt dat het haar bespaard zou blijven: discriminatie. 

Vóór vandaag vertelde ik mijn kinderen altijd dat iedereen gelijkwaardig is. We moeten immers allemaal gewoon naar het toilet, toch?  Een beetje een flower-power gedachte blijkt nu.

De hele dag spookt het door mijn hoofd. Gedachten variërend van: “Wie bedenkt zoiets?”, tot: ”Waar haalt een 6-jarig jongetje zulke teksten vandaan?”

Ik besluit met de juf te gaan praten, die ook schrikt van mijn verhaal, en ondertussen vraag ik me af, wat ik hierover tegen de kids moet vertellen.

Uiteindelijk ben ik eruit: “Kids, mensen zijn mensen!! dik, dun, groot, klein, geloof of geen geloof, kleur of geen kleur, heteron, homo of bi: Iedereen is anders, maar ieder mens is ook uniek op zijn eigen manier.

Als iedereen zo zou denken, zou het veel fijner zijn in de wereld. Helaas zijn er altijd valsspelers in de wereld, en het jongetje wat naast jou zit in de klas, is zo’n valsspeler!

Vandaag is er een naiëve zeepbel in mijn hoofd uiteengespat, maar ik heb ook wat geleerd: Niet ieder mens is hetzelfde, sterker nog: ieder mens is anders. Maar: ieder mens is ook uniek!!!

Misschien moet ik dat valsspelertje maar even bedanken.